Verhaal van Annoniem

Ik ben ben nu 20 jaar.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 3 jaar was.
Hier kan ik me weinig van herinneren. Mijn moeder had onmiddellijk een nieuwe vriend, die had ze waarschijnlijk al toen mijn ouders nog bij elkaar waren.

Ik zal hem “Piet” noemen. “Piet” en mijn moeder waren dus vanaf mijn derde bij elkaar. Ik heb ook een drie jaar ouder zusje, “Fatima”. Wij zijn toen met ons “gezin” verhuisd van Drente naar Nijmegen. Wij hebben in Nijmegen ongeveer een half jaar gewoond.

Mijn moeder en “Piet” kregen toen der tijd beide een uitkering. Het was zo dat hij behoorlijk losse handjes had. Hij vond het leuk om mij en mijn zusje op te sluiten en af en toe naar binnen te komen en dingen met ons te doen op seksueel gebied. Ik kan mij gelukkig en dankzij Allah daar niets meer van herinneren. Mijn zusje nog helaas wel. Na dat half jaar zijn wij weer terugverhuisd naar Drente. Het leven ging zo door.

Toen ik ongeveer vijf jaar oud was gingen mijn “ouders” uit elkaar. Na een maand of drie riep onze moeder ons bij haar en zij vertelde dat zij de opvoeding van ons beide niet meer aankon.

Ze vertelde dat zij naar een rustoord (psychiatrische inrichting) ging. Wij werden zonder pardon naar een kindertehuis in Almelo geplaatst.

Waar mijn vader in dit gedeelte was kan ik mij niet herinneren. Na een halfjaar daar te hebben gezeten, naar school geweest en alles, kwam ze ons op een dag halen.

Er was een man bij haar, en ik was meteen bang voor hem. Hij keek me met zijn donkere ogen aan en ik had het gevoel of hij dwars door me heen keek. Wij gingen ondanks luid protest van de directrice met hen mee.
Terug naar ons huis in Drente.

Daar aangekomen vertelde mijn moeder ons dat “Eddy” alleen bij ons woonde voor de kost. Maar ook al ben je bijna zeven, als ze bij elkaar slapen weet je wel beter.

Na mijn zevende verjaardag begon hij ons steeds vaker te slaan. Dat deed hij niet met zijn handen maar met een tak van de boom uit de tuin, een mattenklopper, een zweepje of gewoon met zijn schoen.

Later zijn wij verhuisd naar Gelderland. Daar ging mijn moeder ’s avonds werken, dus waren wij vaak met hem alleen. Hij kwam de eerste keer op mijn kamer, ik hoorde hem aankomen door het geluid van de ijsklontjes in zijn glas whisky. Hij kwam binnen, zette zijn glas op mijn kast, en liep op mijn bed af. Onderweg alvast de tak meenemend.

Hij beval me om op mijn rug te gaan liggen. Ik begon te huilen. Hij zei me mijn benen op trekken. Hij begon met slaan op mijn schenen. Ik moest opstaan en mijn nachtkleding uittrekken. Ik huilde nog harder. Ik trok het uit onder zijn bedreiging. Ik moest op mijn buik gaan liggen. Hij sloeg me op mijn hoofd, rug, in mijn nek en op mijn benen. Toen moest ik op mijn rug gaan liggen en mijn benen weer omhoog trekken. Hij pakte me met een hand bij mijn keel, de andere zat de stok. Hij duwde me naar beneden en op het zelfde moment duwde hij de tak naar binnen. Ik gilde en huilde, maar het hielp niets. toen hield hij op en ging weg. Later op die avond werd ik wakker omdat het zo nat was in mijn bed. Ik keek op en zag dat alles rood en nat was. Ik stond op en liep naar mijn wasbak om me te wassen.

Net op dat moment kwam hij weer binnen en sloeg me terwijl hij riep dat ik een vies kind was en van mezelf moest afblijven…..

Na die keer kwam hij elke avond binnen, ook al was mijn moeder thuis.

Hij deed het met de stok, met zichzelf, door mij te penetreren, en ik moest hem oraal bevredigen. Hij deed het ook bij mijn zusje. Mijn moeder wist ervan, ze is wel eens binnengekomen, en begon dan te lachen en ging weer weg. Dit heeft ongeveer vier jaar geduurd.

Daarna is hij opgehaald door de politie i.v.m. duistere zaakjes en is hij niet meer teruggekomen.

Mijn zusje is in een internaat gedumpt, en is nooit meer de oude geworden. Ze is nu depressief, heeft borderliner, en weegt meer als 120 kg.

Ik ben op mijn dertiende, dus in 1994 bij mijn vader en zijn nieuwe vrouw gaan wonen. Dit is goed voor me geweest. Na twee weken werd er door mijn stiefmoeder wat gevraagd in die richting en heb ik alles verteld.

Ik heb binnen een week aangifte gedaan. Mijn zusje ook. In 1995 is hij gestraft en heeft hij 4 jaar gekregen.

Ik en mijn zusje hebben bij mijn vader en stiefmoeder onze school afgemaakt, een goede opvoeding gehad, en vooral veel goede liefde. Ik ben nu bezig met de politieacademie. De rechercheur toen der tijd is en blijft mijn voorbeeld.

Mijn moeder heb ik nooit meer gezien. Ik heb hier geen behoefte aan. Ik heb een moeder, die van me houdt en me beschermd.

De inzender is bekend bij de Stichting Logenoten Incest Slachtoffers

 

COPYRIGHT © 2000 – 2016 Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers

Terug naar Index Verhalen

Scroll Up
Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On Youtube