Verhaal Annoniem

Januari 2003

Ja ik ben van kleins af aan een paar keer misbruikt door mijn vier jaar oudere broer.

In het begin dacht ik dat dit een ‘normaal ‘spelletje was. Maar door de jaren heen toen ik 12 jaar was begon ik te snappen dat dit niet meer normaal was.

Mijn broer die dan in psychiatrie zat omdat hij gewelddadig was tegen men ouders.

Ondertussen heb ik het hen dan allemaal verteld mijn moeder beloofde van alles dat hij het huis niet meer binnenkwam, dat hij ergens anders moest gaan wonen,….

Maar na een week stond hij weeral in onze garage hij kwam terug thuis wonen. Ik verstond mijn ouders niet al die beloftes werden zomaar in vijf minuten weggegooid.

Ik dacht dat ik ging ontploffen. Zo heeft hij nog een paar jaar thuis gewoond. Ik was op die momenten heel bang, durfde niet in bad te gaan als hij thuis was…..

Tot op een dag dat hij zelf vertrokken is , toen was ik echt heel blij. Ik dacht dat alles weer op zijn plooien ging komen , dat ik het kon vergeten maar integendeel het gaat nu echt niet goed met me.

Hoe ouder ik word (ben nu 19) hoe banger ik wordt van alles. Geen zin meer in het leven, elke dag gaat het slechter.

De inzender is bekend bij Logenoten Incest Slachtoffers

COPYRIGHT © 2000 – 2016 Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers

Terug naar Index Verhalen

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On Youtube