Verhaal van Heidi

November 2003

Ik ben Heidi.

Zelf ben ik misbruikt maar door mijn echte vader.
Ik was ook 12 jaar misbruikt, Het heeft wel 6 jaar geduurd.
Ik had hersenvliesontsteking gehad toen ik 4 jaar oud was. Daardoor werd ik doof.
Mijn vader had het heel moeilijk om met mij te communiceren. Hij kan en wilt niet gebarentaal leren.
Mijn vader heeft mij seksueel misbruikt omdat ik hem knuffel. Ik dacht dat het ook mijn schuld was.
Ik wilde het helemaal niet dat hij zo deed. Ik miste zijn aandacht als mijn vaderfiguur niet als mijn “vriend”!!
Nu begrijp ik meer van dat het niet mijn schuld was. Ik was ook jong en kind.

Nu voel ik meer boosheid en verdrietig. De meestal heb ik verdrietig. Boosheid durf ik nog steeds niet te tonen.
De boosheid blijft in mijn lichaam hangen…. Mijn moeder wist pas toen ik 18 jaar was. Ik was iets wijzer en bijna volwassen en besloot om mijn moeder te vertellen. Maar mijn stemmetje wilt niet. Ik kan vroeger wel praten, hoor. Maar ik was doodsangst en in de war. Ik weesde naar mijn vader en ging meteen huilen. Mijn moeder begreep mij natuurlijk niet en vroeg aan mijn vader, wat er aan de hand is.

Mijn vader gaf eindelijk toe dat hij mijn borsten heeft aangeraakt. Ik kon de gesprek tussen mijn moeder en mijn vader niet volgen, want zij praten te snel, daar kon ik onmogelijk liplezen…en gelijk zegt mijn moeder, weet je wat..ga je maar boven en probeer te slapen. Het komt goed. Dat is alles wat zij mij zei.

Volgende dag is het alsof het niets gebeurd was. Ik bleef elke avond in de gaten houden of mijn vader langs mijn slaapkamer kwam. Ik hoopte het niet, bleef maar kijken…tot mijn ogen zo moe waren, daarna weer volgende avond ging ik weer opletten. Dat is echt rotte leven van mij!!

Nooit over gesproken. Mijn andere familie wisten het nog steeds niet!! Ik voelde en voel nu nog steeds allemaal alleen op de wereld… 2 weken geleden heb ik voor de eerste keer met mijn tante via chatten gesproken. Het blijkt dat mijn tante ook misbruikt door mijn VADER… ongelooflijk… ik was nog niet geboren… wat was ik zo zo kwaad vanbinnen !! Maar de boosheid lukt niet bij mij om eruit te komen, ik ging meteen huilen, huilen..

Nu voel ik me zo rot en heb opeens geen zin meer van alles…

Zelf ben ik getrouwd en twee kinderen…

Ik hoop dat ik met lotgenoten kan erover praten, dan doet het bij mij goed. Omdat ik me niet alleen hoef voelen…

Terug naar Index Verhalen

COPYRIGHT © 2000 – 2016 Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers

Scroll Up
Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On Youtube