Verhaal van Miss Yoego

Oktober 2007

Ik ben Miss Yoego.

Het is voor mij een moeilijk moment, nu ik dit aan het typen ben.
Dus vergeef me als ik niet helemaal uit mijn woorden kan komen, zo af en toe.

Ik ben vanaf mijn 7e verhuist naar een andere woonplaats.
Omdat mijn moeder samen ging wonen met mijn stiefvader (voor mij op dat moment mijn vader). Hij is voor mij altijd mijn vader geweest. Vanaf mijn 13e ging het mis.

Mijn stiefvader was opgenomen geweest in het ziekenhuis op een psychiatrische afdeling, we mochten hem de eerste 2 weken niet opzoeken, daarna zo af en toe. Na een een periode van opname kam hij eindelijk weer thuis. Alles was veranderd, maar het leven ging door.

Totdat mijn moeder besloot om op vakantie te gaan dat jaar met mijn broertje. Ik bleef met mijn stiefvader thuis, omdat ik naar de middelbare school moest, en ik niet zomaar vrij kon krijgen.
Dat was het begin van een grote nachtmerrie.

Mijn stiefvader voelde zich op een avond niet zo vrolijk, en vroeg of ik bij hem in bed wou slapen zodat hij rustig durfde te gaan slapen.
Die avond is de eerste avond geweest dat we sexueel contact hadden, we zoende wat, en friemelde wat bij elkaar maar daarbij was het die avond gedaan. De avonden daarop gingen we steeds een stapje verder. We brachten elkaar tot een hoogte punt. Totdat mijn moeder met mijn broertje 2 of 3 weken later weer terug kwamen van vakantie.

Mijn stiefvader vertelde veel dingen over hte huwelijk tussen hem en mijn moeder, alles wat ik niet mocht of eigenlijk moest weten wist ik. Ik had een hechte band band met mijn stiefvader, dus vertelde hij me veel.

In de jaren die er naar kwamen brachten we elkaar bijna wekelijks of soms 2 keer per week tot een hoogte punt, op verschillende manieren. Ik weet nog wel dat hij mij voor de eerste keer vroeg of ik hem oraal wilde bevredigen, en dat ik dat eigenlijk niet wilde, maar tegen mijn principes in het toch maar deed.

Ik vond het vies ik moest telkens bijna kotsen, ik kreeg elke keer zijn penis te ver in mijn keel, en al vrij snel stopte ik ermee. Op een gegeven moment wilde hij verder maar ik zei telkens dat ik het niet wilde dat ik er niet klaar voor was. Maar op een gegeven moment heb ik toch maar ingestemd.

We zouden het veilig doen (met condoom dus) en hij probeerde bij me naar binnen te gaan maar het lukte niet, ik was zo gespannen dat het zoveel pijn deed, dat ik het niet aankon. Hij zei dat ik ff vol moest houden, dat ”hij het nu zou zijn” en dat het anders misschien nog wel meer pijn kon gaan doen al een andere kongen het zou gaan doen. Ik geloofde hem, maar naar een paar keer die ochtend geprobeerd te hebben barste ik in tranen uit dat ik het niet aankon, hij troostte me wel en was lief voor me.
Maar ondertussen had ik pijn, ik wilde maar 1 ding douchen, en vrij snel daarna zijn we gestopt en is hij wel klaar op me gekomen.

De jaren erop ging het steeds zo verder, ik durfde HET niet te doen maar alles wat er om heen kwam deed ik gewoon uit automatische.
Want ja ik dacht destijds dat het allemaal normaal was. Door dat ik telkens zei dat ik er niet klaar voor was als hij er weer over begon, moest ik iets anders doen bij hem, of deed ik automatisch iets anders bij hem om hem niet teleur te stellen.

En toen ging ik naar de 4 van het VMBO wat toen nog VBO hete en begonnen er wat puzzel stukjes te passen, maar het begon allemaal toen ik naar het 1e jaar naar het ROC ging. MBO opleiding verzorgende, we kregen steeds meer les stof over dit soort onderwerpen.

En er kwamen steeds meer puzzelstukjes op de plaats terecht. Daar heb ik toen in mijn stage periode Aangifte gedaan van mijn buurman, die ook zijn handjes niet thuis kon laten, hij had me 2 keer betast en zei elke keer seksistische dingen tegen mij.

Deze aangifte heb ik weer in moeten trekken want anders schopte mijn opa ons het huis uit, want hij vond dat ik geen poot had om op te staan. Met verontwaardiging van mij, maar had geen keuze.

Het eerste jaar heb ik net gehaald, maar het 2e jaar ben ik op Theorie gezakt. En ja ik kon naar mijn diploma verzorging fluiten, wat ik wel kon doe is Helpende niveau lager, en dat heb ik gedaan.

Ik ben gestopt met leren en ben fulltime gaan werken dat mocht omdat ik 18 was. Naar nog 1 jaar geheim te houden hebben ik het besloten om het toch te vertellen aan mijn psych.
Helaas was deze een man en durfde ik het niet aan hem te vertellen. Ik ben toen overgegaan naar een vrouwelijke psych.
Bij de 2e afspraak kon ik niet meer ik was gebroken, en heb ik alles verteld. Ik vertelde dat ik ook niet zo’n hechte band met mijn moeder had, en dat ik uit huis wilde.

Ik heb zoveel gesprekken gehad, tot dat ik uit HUIS ging, YES eindelijk was het zover, het kon nu gaan stoppen. Ik verhuisde en zocht geen contact met mijn ouders, en mijn moeder belde me 1 keer in de maand. Ben nog een paar keer thuis geweest. Nu woon ik al 1,5 jaar op mezelf.

Heb nog veel gesprekken gehad, en zo ben ik naar het moment gekomen Dat ik EMDR ging volgen weer terug naar mijn oude psych, maar het werd me naar een aantal sessies te veel en kon ik het niet meer aan.

Ben die avond de stad in gegaan en heb me klem gezopen, daar vertelde een vriend van mij over zijn Familie en ik ging door de grond. De volgende dag heb ik een afspraak gemaakt bij de politie voor informatie. Ben gestopt met EMDR en ben 1 leer in de 2 weken gesprekken gaan voeren, samen met mijn psych heb ik me voorbereid op die dag.

Die ochtend nadat ik na de politie ben geweest, heb ik besloten om aangifte te doen. Dat heb ik inmiddels gedaan, het heeft me een moeite gekost. De zaak is nu in de handen van Justitie, ik hoor wel wanneer ik moet komen voor de rechtzaak.

Maar ik ben er nog steeds kapot van, ik houd nog steeds van hem, maar hij heeft me wel kapot gemaakt.

Ik ben een meisje dat denkt ”ik kom er wel over heen” maar ik denk er best veel aan. Mijn vriendinnen zeggen waarom praat je niet met lotgenoten ” in een therapie vorm” dat zie ik niet zitten.

Zo voelde ik me op de bewuste avond vorige week niet goed, en ben eens gaan surfen. Ik kwam hier en ik voelde me hier vertrouwd.
Voor mij was het ook belangrijk dat ik zeker niet de enige was. (niet dat het leuk is maar dat er herkenning was)

Ik ben lang bezig geweest met het verwoorden van wat ik heb mee gemaakt. Ik hoop dat ik met mensen kan praten over het nu verder en wat hun mee hebben gemaakt.

Ik wil steun aan jullie geven en verwacht niets terug, alleen dat ik af en toe mijn ei kwijt kan.

Dikke kus Miss Yoego

Terug naar Index Verhalen

COPYRIGHT © 2000 – 2016 Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On Youtube